სამუშაო პროცესის ოპტიმიზაციისა და ჰარმონიზაციის ნაცვლად, ტექნოლოგიამ შექმნა შეტყობინებებისა და "ტვინის ბურღის" უწყვეტი ნაკადი. პანდემიის პერიოდში, ეს რუტინა კიდევ უფრო გაუარესდა.
ამბავი ადაპტირებულია Cann Even-დან: Anne Helen Petersen-ის მიერ დაწერილ How Millennials Became the Burnout Generation-ში.
რამდენჯერაც არ უნდა ვცადოთ ჩვენი ტექნოლოგიებზე დამოკიდებულების აღწერა ის მაინც ვერ მოიცავს ყველა იმ პერიოდს, როცა ჩემს ტელეფონს ვუყურებდი, ვამოწმებდი სოციალურ მედიას ან აქეთ-იქით გადავდიოდი და გადმოვდიოდი შაბლონ ფაილში და ინტერნეტში, როცა ეს ორჯერ გავაკეთე მხოლოდ ამ წინადადების წერის დროს.
შტატებში 2014 წლის ერთმა კვლევამ აჩვენა, რომ ახალგაზრდა თაობა თავიანთ ტელეფონს დღეში 150-ჯერ ამოწმებს; 2016 წლის განსხვავებული გამოკვლევის თანახმად, კვირაში საშუალოდ 9 საათს და 19 წუთს ვუთმობთ დათვალიერებას, შეტყობინებების გაგზავნას და ელ.წერილების წაკითხვას და გაგზავნას. არავის, ვისაც ვიცნობ, არ მოსწონს საკუთარი ტელეფონი. ჩემი ნაცნობი ადამიანების უმეტესობაც კი ხვდება, რომ ნებისმიერი სარგებელი, რასაც ტელეფონი იძლევა - Google Maps, გადაუდებელი ზარები - ბევრად აღემატება მასთან დაკავშირებული ყურადღების გადაფარვას.
თუმცა ვიცით რომ ტელეფონები გვშთანთქავენ. გააზრებული გვაქვს, რომ მათზე არსებული პროგრამები შექმნილია იმისთვის, რომ დამოკიდებული ვიყოთ მათზე. ჩვენ ვიცით, რომ ტექნოლოგიის უტოპიურმა დაპირებებმა - მუშაობის უფრო ეფექტურად გადაქცევა, კავშირების გაძლიერება, ფოტოების უკეთ გაზიარება, ახალი ამბების მარტივი ხელმისაწვდომობა, კომუნიკაციის გამარტივება - სინამდვილეში კი გაგვიზარდა სამუშაო პროცესი და პასუხისმგებლობები, შეგვიმცირა თავისუფალი დრო სამსახურის გარეთ.
პრობლემის ნაწილი ის არის, რომ ეს ციფრული ტექნოლოგიები, მობილური ტელეფონებიდან დაწყებული Apple Watches- ით, Instagram- ით და Slack- ით დამთავრებული, ხელს უწყობს ჩვენი ყველაზე ცუდი ჩვევების გამომუშავებას. ისინი ხელს უშლიან თვითგადარჩენის ჩვენს საუკეთესოდ დასახულ გეგმებს. ისინი ჩვენს თავისუფალ დროს ძარცვავენ და სულ უფრო შეუძლებელს ხდიან იმ საქმის გაკეთებას, რაც სინამდვილეში გვიყვარს.ჩვენ გავხდით გაფანტულები და ადვილად კონტროლირებადები სმარტფონით რომელიც სულ თან დაგვყვება.
ციფრული დეტოქსიკაცია პრობლემას არ აგვარებს. ტყეში წასვლა უმეტესობა ჩვენგანისთვის, არ არის უბრალოდ ვარიანტი. ერთადერთი გრძელვადიანი გამოსავალი არის ფონის წინა პლანზე გადატანა: ციფრული ტექნოლოგიების მიერ ჩვენი ცხოვრების კოლონიზაციის ზუსტი გზების მოძიება, ეფექტურობის სახელით ჩვენი გადაწვის გაააზრება
Slack-ი რევოლუციას გვპირდებოდა. მისი მიზანი იყო "ელ.ფოსტის მოკვლა" სამუშაო ადგილზე კომუნიკაციის გადართვით პირდაპირ შეტყობინებებსა და ჯგუფურ სადისკუსიო არხებზე. ის გვპირდებოდა უფრო მარტივ თანამშრომლობას (ჭეშმარიტ) და ნაკლებად გადაჭედილ ყუთებს (შეიძლება). და რაც მთავარია, მას ჰქონდა ელ. ფოსტის მსგავსად დახვეწილი მობილური აპლიკაცია, Slack-მა საშუალება მისცა სამუშაოებს გავრცელებულიყო ცხოვრების ნაპრალებში, სადაც ამ მომენტამდე ის ვერ აღწევდა. ელ.ფოსტაზე უფრო ეფექტური, მყისიერი ფორმით, მასს მთელი ოფისი შემოაქვს თქვენს ტელეფონში, ანუ საწოლში, თვითმფრინავში ჩასვლისას, ქუჩაში გასეირნებისას, სასურსათო რიგში დგომის დროს ან როცა თქვენს ექიმს ელოდებით, ნახევრად შიშველი, გასასინჯ მაგიდაზე.
დიდიხანია ხალხს საკუთარი სამუშაო შინ მიაქვთ ან აგვარებენ მას დისტანციურად, ექიმებიც კი ახერხებენ შინიდან გადახედონ პაციენტის დიაგნოზს ან დაეკონტაქტონ მათ, გამართონ დისკუსიები და მემორანდუმები. მაგრამ არცერთი ეს პროცესი არ არის ”ცოცხალი”, დრო კი მიფრინავს
ელ.ფოსტის გავრცელებამ - დესკტოპზე, შემდეგ Wi-Fi-ში ჩართულ ლეპტოპზე, შემდეგ BlackBerry- ზე, ახლა უკვე ყველანაირმა სმარტფონმა, ჭკვიანმა საათმა და "ჭკვიანმა მოწყობილობამ", მათ შორის თქვენმა სავარჯიშო ველოსიპედმა, ყველაფერი შეცვალა. ამას მხოლოდ კომუნიკაცია არ დაუჩქარებია; მან მოახდინა კომუნიკაციის ახალი, ბევრად უფრო ნარკოტიკული ფორმის სტანდარტიზაცია, შემთხვევითობით, რაც ფარავდა მის დესტრუქციულობას. მაგალითად, როცა კვირას ნაშუადღევს "რამდენიმე ელექტრონულ შეტყობინებას გააგზავნით", შესაძლოა საკუთარი თავი დაარწმუნოთ, რომ ყველაფერს წინასწარ, ერთი კვირით ადრე აკეთებთ, რაც შეიძლება მართალი გეგონოთ. მაგრამ რასაც რეალურად აკეთებ, სამუშაოზე წვდომის მინიჭებაა ყველგან, სადაც ხარ. შესვლისთანავე ის ვრცელდება თქვენი ნებართვის გარეშე: სასადილო მაგიდასთან, დივანზე, ბავშვების ფეხბურთის თამაშზე, სასურსათო მაღაზიაში, მანქანაში, საოჯახო არდადეგებზე.
ციფრული დასვენების საიტები სულ უფრო ორმაგდება, როგორც ციფრული შრომის საიტები: თუ თქვენი კომპანიის სოციალური მედიის მართვას შეუწყობთ ხელს, ყოველთვის, როცა შეხვალთ Facebook- ზე, Twitter- ზე ან Instagram- ზე, თქვენი სამუშაო ანგარიშებიდან დაბომბვის შეგრძნებას წააწყდებით. თუ ვინმე გამოგიგზავნით ელ.წერილს და დაუყოვნებლივ არ უპასუხებთ, ის პირდაპირ თქვენი სოციალური ქსელის ანგარიშებზე გადავა - მაშინაც კი, როცა თქვენ გაქვთ ავტომოპასუხე, რომელიც მიუთითებს, რომ ხელმისაწვდომი არ ხართ. უფრო და უფრო ნაკლები დამსაქმებელი იმარაგებს სამუშაო ტელეფონებს (რეალურ სამუშაო მაგიდაზე ან სამუშაო მობილური ტელეფონების სახით); ზარები და ტექსტები თქვენს "სამუშაო ტელეფონზე" (წყაროებიდან, კლიენტებიდან, დამსაქმებლებიდან) მხოლოდ ზარები და ტექსტებია თქვენს ტელეფონზე. ”ადრე AIM იყო მთავარი”, - განმარტა სილიკონ ველის ერთ-ერთმა აღმასრულებელმა დირექტორმა. ”თქვენ გქონდათ ავტომატური შეტყობინებები. თქვენ ფაქტიურად შორს იყავით თქვენი მოწყობილობიდან. ახლა ეს არ შეგიძლიათ. თქვენ ყოველთვის 100 პროცენტით ჩართული ხართ “.
Gmail ელ.ფოსტაა, მაგრამ სინამდვილეში უფრო მეტია: ეს არის Google Docs, კონფერენციის ზარები, რომლებსაც უსმენთ გათიშული ხმით, სანამ თქვენი ბავშვებისთვის საუზმეს ამზადებთ, მონაცემთა ბაზები, სადაც სახლიდან შეგიძლიათ შესვლა და თქვენი მენეჯერი შეტყობინებას გიგზავნით კვირას ღამით " ხვალინდელი დღის გეგმა. ” ამ მოვლენებიდან ზოგი ცნობილია, როგორც დროის დაზოგვის გრაფიკის ოპტიმიზატორები: რაც უფრო ნაკლებია შეხვედრები, მით უფრო მეტია საკონფერენციო ზარები! ნაკლებად ხისტი სამუშაო საათები, მეტი მოქნილობა! შეგიძლიათ სამუშაო დღე სახლში დაიწყოთ, გაატაროთ დამატებითი დღე კოტეჯში, თუნდაც ადრე გახვიდეთ თქვენი ბავშვის სკოლიდან წამოსაყვანად და მოგვიანებით დაასრულოთ დარჩენილი საქმეები. ციფრული შესაძლებლობის მქონე ყველა მოქნილობა ნიშნავს ციფრული შესაძლებლობის შექმნას უფრო მეტი სამუშაოთი და ნაკლები საზღვრებით. ხოლო Slack, ისევე როგორც სამუშაო ელ.წერილი, სამუშაო ადგილზე კომუნიკაციას ჩვეულებრივად აქცევს, მაშინაც კი, როცა მონაწილეები მას აანალიზებენ როგორც სავალდებულოს.
მართალია, სამუშაო ძალის მხოლოდ მცირე ნაწილი იყენებს Slack– ს, 2019 წლის აპრილის მონაცემებით, დაახლოებით 95,000 კომპანიამ გადაიხადა მისი მომსახურებისთვის. მაგრამ ბევრი სხვა სამუშაო ადგილი იყენებს მსგავს პროგრამებს, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც პანდემიამ მილიონობით თანამშრომელი გაგზავნა შინ და დატოვა კომპანიები, რაიმე გზით სამუშაო ადგილთან მიახლოების მცდელობაში. ამ დღეებში Slack-ის გავლენა გარდაუვალია: Slack-მდე მუშაობდნენ დისტანციური მუშები, მაგრამ ელ.ფოსტისგან, სატელეფონო ზარებისგან ან Gchat- ისგან განსხვავებით, Slack-ს შეუძლია ციფრული გზით შექმნას სამუშაო ადგილი, სრული დეკორაციის, მონაწილეობის და "პრეზენტაციის" სტანდარტებით, თუმცა უთქმელად. ეს მიზნად ისახავდა მუშაობის გამარტივებას ან თუნდაც დაჩქარებას, მაგრამ ამდენი მუშაობის ოპტიმიზაციის ტაქტიკის მსგავსად, ის უბრალოდ აიძულებს მათ, ვინც მას იყენებს, უფრო მეტად აღელდნენ.
რა არის ინტერნეტით სავსე ცხოვრების რეალობა?- მე უნდა ვიყო გიჟურად პროდუქტიული მწერალი, ვიყო მხიარული Slack- ზე, გამოვაქვეყნო კარგი ბმულები Twitter- ზე, დავალაგო სახლი, შევინარჩუნო სისუფთავე, მოვამზადო ახალი რეცეპტი Pinterest- დან, მივადევნო თვალი ვარჯიშს MapMyRun- ზე, მივწერო ჩემს მეგობრებს, დავუსვა შეკითხვები მათი მოზარდი ბავშვების შესახებ, შევიარო დედაჩემთან, მოვიყვანო პომიდორი უკანა ეზოში, ვისიამოვნო მონტანათი, ინსტაგრამზე განვათავსო, რომ ვტკბები Montana- ით და შხაპით, ჩავიცვა საყვარელი ტანსაცმელი 30-წუთიანი ვიდეოზარისთვის ჩემს თანამშრომლებთან და ა.შ.
ინტერნეტი არ არის ჩვენი გადაღლილობის ძირითადი მიზეზი. პრობლემა ჩვენშია რადგან არასწორად ვიყენებთ სოციალურ ქსელებს, აპლიკაციებს და მთლიანობაში ჩვენს სმარტფონს, ვცდილობთ ვიყოთ ყველგან და ყოველთვის, გამოვიყურებოდეთ ლამაზად, ვიყოთ სხვაზე აქტიურები, ზოგჯერ ყოვლისმცოდნეებიც კი, შესაძლებლობა რომ მივიღოთ უწყვეტი განათლება და ახალი შესაძლებლობაბი ხშირ შემთხვევაში გვავიწყდება და ფუჭ კომუნიკაციაში ან TIK-TOK-ის სქროლვაში გვეპარება დრო - შემდეგ მოგვწერენ სამუშაო ადგილიდან და სმართფონს ვაბრალებთ ჩვენს დაგვიანებულ პროცესებს.
IT Academy STEP – მსოფლიო ბრენდი 98 ფილიალით!
გახდი კვალიფიციური სპეციალისტი და საკუთარი საქმის პროფესიონალი, შემოგვიერთდით სტეპერების დიდ ოჯახში
თბილისი,
საბურთალო, ალ.ყაზბეგის 34/34
